ریشهشناسی و مفهوم کلیدی:
واژهٔ «شیائو» (Xiao) به معنای کوچک یا اندک است، در حالی که «شو» (Xü) به معنای انباشتن و روی هم گذاشتن میباشد. «شو» معانی جمعآوری خوراک، نیرو، فضایل اخلاقی یا مانعی کوچک را دارد. از این رو میتوان دید که واژهٔ «شیائو شو» (Xiao Xü) به معنای «پرورشیافتن از طریق کارهای کوچک» یا «اندکی پرورش یافتن» است . این ششخطی نمایانگر مرحلهای است که در آن فرد با مانعی کوچک و موقت روبرو است که اجازهٔ تحقق نهاییِ مورد انتظار را نمیدهد و باید ذهنْ و توانمندیهای خود را کمی بیشتر پرورش دهد.
ساختارشناسی: آسمان (☰) در پایین، باد (☴) در بالا
این ساختار بادهایی را نشان میدهد که خبر از آمدن ابرها و بارش باران میدهند؛ اما برای رسیدن باران باید صبور بود. باد در بالای آسمان نشاندهندهٔ ذهنی روشن و ارادهای آگاه (آسمان) است که با گفتگوهای ذهنی ــافکار و عادتهای کهنه ولی نهچندان قدرتمندــ در سطح هوشیاری (یا در بیرون) روبرو شده است. گرچه این افکار و عادات یا افراد مانعی بزرگ و ریشهدار نیستند، اما باید پذیرفته و حل شوند.
این ساختار ارتباط نزدیکی با ششخطی ۲۶ و ۵ دارد که به درک بهتر این وضعیت نیز میتواند کمک کند:
در ششخطی ۲۶ به همین مفهوم پرداخته میشود، اما به شکلی بزرگتر. از این رو به آن انباشت بزرگ یا پرورشیافتن از طریق موانع بزرگ میگوییم.
در ششخطی پنجم، آب روی آسمان است و دو خط یین پیش روی آسمان قرار دارند. فرد با موانع قدرتمند ذهنی ــترسها و موانعــ روبرو میشود (آب در بالا و دو خط تاریک)، در نتیجه شدت صبر و انتظار بسیار بیشتر از اینجاست.
علاوه بر این دو ششخطی، اگر ششخطی ۱ از طریق خط چهارم ــخط یین چهارم در این ششخطیــ دگرگون شود، به ششخطی ۹ میرسیم. در خط چهارم ششخطی ۱ نیز اژدها بار دیگر به درون زمین میرود که نمونهای از این پرورش بیشتر است. اینگونه نیروی لازم برای پرواز در خط پنجم به دست میآید. این حقیقت معنای این ششخطی است.
ویژگیهای روانی-عملکردی:
فرد در این وضعیت، روشنایی درونی و سازگاری بیرونی دارد. او از درون آگاهی حقیقی و ایمان کاملی دارد که او را مستحکم و قدرتمند میکند (آسمان) و در بیرون، نرم، منعطف و سازگار است اما از هدف خود دست نمیکشد (باد). چنین فردی به خوبی میداند اکنون زمان زور آزمایی و اقدام قهرمانانه نیست، بلکه زمان «سازگار شدن»، «صبور ماندن» و «پرورش بیشتر دستاوردها یا فضایل درونی» است.
این شرایط میتواند شامل چنین مراحل و مسیری باشد: مشاهدهی مانع پیش رو و صبورانه بازگشتن یا پیش گرفتن مسیری دیگر؛ آرام، پذیرا و منعطف بودن در هنگام رویارویی با مانع یا خطر؛ به اشتراک گذاشتن خالصانهی تجربهها، دانستهها و داراییها با نزدیکان و همراهان؛ و پرهیز از ماجراجویی پس از پایان یافتن فشارها و موانعْ.
کسانی که تعادل ندارند و بدون انعطاف، تنها خواهان پیش رفتن هستند، خود را دچار بداقبالی و گرفتاری میکنند.
سیر معنایی:
پس از آنکه فرد در ششخطی ۸ (همبستگی) به «پادشاهی» رسید و توانست مهارتها، تجربهها و نیروهایش را همراستا و یکپارچه کند، با ساختارهای ظریف ذهنی و عادات کهنهای روبرو میشود که قبلاً آشکار نبودهاند. اینها موانعی کوچک هستند که همچون یین چهارم، در لایههای بالاتر ذهن نفوذ کردهاند و اجازهٔ تحقق کامل را نمیدهند. این در واقع نشان میدهد که فرآیند پرورش یافتگی هنوز کامل نشده است و این موانع، در واقع انعکاس ذهن خود فرد است. از این رو، این مانع نه یک تهدید، که فرصتی برای پرورش بیشتر و رسیدن به کمال نهایی است.
گفتارهای شش خطی 9