ریشهشناسی و مفهوم کلیدی:
«دا» به معنای «بزرگ»، و «یو» به معنای «تملک و دارایی» است. «دا یو» به معنای دارایی در مقیاس بزرگ است. با این حال، در دوران باستان، «یو» به معنای «برداشت» نیز بود.
ایدهنگار «دا»(大) شبیه انسانی است که ایستاده و دستها و پاهایش گشوده است. حکیمان باستان معتقد بودند که آسمان، زمین و انسان بزرگ هستند. بنابراین، از تصویر یک انسان برای نمایش بزرگی استفاده کردند.
ایدهنگار «یو»(有) از دو بخش تشکیل شده است: بخش بالایی، تصویر دستی با سه انگشت باز، در حال گرفتن چیزی است. در پایین دست، ایدهنگار ماه قرار دارد. کل تصویر، منظرهای از دستی را ارائه میدهد که در حال گرفتن ماه است. جالب این که در گذشته، «یو» به معنای «تملک چیزها مناسب نیست» بود. چینیهای باستان میدانستند که در طی ماهگرفتگی، ماه گرفته میشود و جهان در تاریکی فرو میرود. از این رو، آنان «یو» را اینگونه ترسیم کردند تا ماهیت تصاحب کردن چیزها ــتاریک شدنــ را نشان دهند. بعدها، مردم این آموزه را فراموش کردند و «یو» تنها به معنای «مالکیت» شد.
با توجه به معنای «دا یو» و ایدهنگار آن، میبینیم که معنای «دارایی بزرگ» دستاوردهای مادی بسیار نیست، بلکه درخشش فردی پاک و آگاه است که بزرگوارانه بر همه میتابد.
ساختارشناسی: آسمان (☰) در پایین، آتش (☲) در بالا
آسمان در پایین: درونی کاملاً روشن، غنی و آسمانی که محکم و قدرتمند است. این محکمی و قدرت، ریشه در عدم سردرگمی، دانایی و آگاهی دارند.
آتش در بالا: آتشْ فردی پرورش یافته، پذیرا و درخشان را در جایگاه بالا نشان میدهد که این درخشش و گرمای وجود او ریشه در پاکی قلب و ذهنش دارد که با غنا و پری آسمان در پایین نیز پشتیبانی میشود.
ساختار این ششخطی خورشیدی در اوج آسمان را نشان میدهد که بر همه چیز میتابد و جهان را با گرما و درخشش خود پر از مهر و روشنایی میکند. این ششخطی نمایانگر تابستان است - زمان رسیدن میوهها و جمعآوری محصول.
ویژگیهای روانی-عملکردی:
فرد ذهنی پرورش یافته و درخشان دارد که به واسطهی پیمودن مسیر و عبور از مسائل گوناگون به دست آمده و عمیقاً روشن و آگاه است. این هوشیاری آتشین در فراز آسمان وسیلهای برای رساندن خیر و خوبی، روشنایی و آگاهی، مهر و نیکی به دیگری ــیا دیگرانــ شده است.
پذیرش و آگاهی، در این وضعیت به خوبی با یکدیگر همراه میشوند؛ در نتیجه روابط بسیار غنی و درخشان هستند و به موفقیتهای بزرگی ختم میشوند.
در فضای بیرونی این وضعیت در دو حال کلی میتواند تجربه شود:
فردی در جایگاه بالا: چنین فردی میتواند آگاهی، دانش و داشتههای خود را حتی پیش از درخواست دیگران، عاشقانه و بدون هیچ چشمداشتی ببخشد، بدون آنکه دچار غرور و خودخواهی شود یا وقار و درستی خود را از دست دهد. او آغوشی باز به روی خردمندان و توانگران دارد.
فردی در جایگاه پایین(نسبت به بالا): او خرد و توانمندی بالایی دارد و با افراد دارای جایگاه شایسته و نفوذ رابطهی ارزشآفرینی برقرار میکند. او از فرصتها استفاده میکند و بدون خودخواهی به دنبال نفع جمعی است؛ از این رو داشتههایش را سخاوتمندانه در اختیار دیگران قرار میدهد.
سیر معنایی:
فرد در ۱۳، به خوبی نیروهای خود را جمعآوری کرده و با دیگران همراه میشود. اینگونه مسیر حل مسئله و پایان دادن به رکود، تبدیل به مسیر رشد و شکوفایی او شده و به ملکهای پاک، هوشمند و درخشان تبدیل میشود که همهی سرزمین را روشن میکند. این توالی ــ۱۲، ۱۳ و ۱۴ــ همانند توالی ششخطیهای ۶، ۷ و ۸ است که از ناهماهنگی و اختلاف، به پادشاهی میرسیم.
گفتارهای شش خطی 14