تندر، شش‌خطی‌ها، آغازگری و رستاخیز

تندر در ذهن، همچون طلوع ناگهانی یک آگاهی است که طوفانی از افکار و احساسات را به راه می‌اندازد و با درخشش ناگهانی خود، تمام ساختارهای ذهنی ته‌نشین شده و به خواب رفته را به تکاپو انداخته و قابل مشاهده می‌کند. در نتیجه، این وضعیت گرچه لرزاننده، مهیب و ناگهانی است، اما روشنایی، پاکی و گشایش با خود دارد. حکمت تندر، گشایش درهای تازه در قالب رخدادهای غیرمنتظره و تکان‌دهنده است، اما هرکس به میزان پرورش یافتگی و ظرفیت ذهنی از آن بهره می‌برد.

شش‌خطی سوم مصداقی از این طلوع آگاهی و آغاز دورانی تازه است. تندر در پایین طلوع می‌کند و ذهن را پر از مه‌آلودگیِ ناشی از جریان افکار و احساسات می‌کند(آب در بالا). اما این مانند آغاز دورانی تازه در زندگی فرد است که تنها به واسطه‌ی تغییر نگرش و دریافت آگاهی تازه امکان پذیر می‌شود.

شش خطی ۵۱ نیز همین حال را دارد. در ۴۹ و ۵۰ وقتی فرد شیوه‌های کهنه را کنار گذاشته و دورانی تازه را بنیان‌گذاری می‌کند، به واسطه‌ی تکانه‌های پی در پی در ۵۱، دروازه‌های این دوران تازه را می‌گشاید.

غرش مهیب تندر، یادآور صور اسرافیل و روز رستاخیز است. «رستا» به معنای «مرده» و «خیز» به معنای «برخاستن» یا همان «زنده شدن» است. به این ترتیب، در ژن، مردگان زمستان، آماده‌ی زندگی دوباره می‌شوند که این نیز نوعی دیگر از آغاز دورانی تازه است.

تندر در پی تندر که در شش‌خطی ۵۱ آمده شباهت زیادی به فضای روز رستاخیز دارد:
و در صور دمیده می شود، پس هر که در آسمان ها و زمین است می میرد، مگر کسی را که خدا بخواهد، آن گاه بار دیگر در صور دمیده می شود، ناگاه همه آنان بر پای ایستاده می نگرند. قرآن - زُمَر - ۶۸
وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ

اراده‌ای که تندری تصمیم می‌گیرد: تندر در پایین