شش خطی 57
باد، ‌پیشروی فروتنانه، نفو‌ذی نرم (Xùn)

واژه‌شناسی و مفهوم کلیدی (巽 Xun) :

بررسی نویسه‌ی «سون 巽 Xùn» عمدتاً بر پایه‌ی کتیبه‌های مفرغی و مهرنویسی کوچک (سلسله‌ی جو به بعد) انجام می‌شود و در کتیبه‌های استخوانی (سلسله‌ی شانگ) گواهیِ قطعی ندارد. درباره‌ی ساختار آن نیز اتفاق نظر کاملی وجود ندارد. برخی پژوهشگران آن را از دو جزء بالایی شبیه 巳/己 و جزء پایینیِ 共 می‌دانند که به مفهوم «با هم بودن، فراهم آوردن و تقدیم آیینی به بالا» اشاره دارد؛ برخی دیگر آن را تصویر دو انسانی می‌دانند که در برابر یکدیگر سر فرود آورده‌اند؛ و گروهی نیز احتمال داده‌اند که دو جزء بالایی در اصل دو مار باشند که در کنار یکدیگر پیش می‌روند.

با وجود اختلاف‌ها، مفاهیمی مانند فروتنی، سازگاری، همراهی، نفوذ تدریجی و به انجام رساندن در این برداشت‌ها قابل تشخیص است که با سیر تحول معنایی واژه نیز هماهنگی دارد.

در کنار ساختار شش‌خطی، این مفاهیم وضعیتی را توضیح می‌دهند که فرد با فروتنی و فرمانبری، با دیگران و شرایط سازگار می‌شود، آرام‌آرام در آن‌ها نفوذ می‌کند و اینگونه می‌تواند آهسته‌و‌پیوسته پیش‌رود و آنچه را آغاز کرده، به سرانجام رساند.

ساختارشناسی: باد (☴) در پایین، باد (☴) در بالا

سه‌خطی باد نماد قدرتی است (دو ینگ بالایی) که نرمی، سازگاری و فرمانبری (یین زیرین) بنیان آن است؛ همان‌گونه که باد چیزی را با زور تغییر نمی‌دهد؛ بلکه با نفوذ آرام و پیوسته، زمینه‌ی دگرگونی را فراهم می‌آورد، فرد نیز با انعطاف و فروتنی راه خود را ادامه می‌دهد. چنین تداومی است که به باد امکان می‌دهد حتی کوه‌ها را دگرگون سازد.

تکرار باد در پایین و بالا نشان می‌دهد که این نگرش و شیوه هم در عمق ذهن جای گرفته و هم در رفتار بیرونی حضور دارد.

در واقع نرمی، فروتنی، سازگاری و نفوذ تدریجی همگی در خدمت «ادامه دادن به مسیر» هستند؛ چون تنها اینگونه می‌توان آنچه آغاز شده را به پایان رساند و این شیوه‌ای است که تنها در «باد» و «آب» وجود دارد.

ویژگی‌های روانی-عملکردی:

برخلاف تندر که نیرویی آغازگر، ناگهانی و مهیب است، باد به صورت نامحسوس و تدریجی پیش‌ می‌رود و کارها را به سرانجام می‌رساند.

اما چون باد آغازگر خوبی نیست، در ابتدای مسیر لازم است فرد بر ضعف یا تردید خود غلبه کند تا بتواند در مسیر قدم بگذارد. از این رو باید مراقب باشد تا انعطاف و سازگاری به سستی و تردید تبدیل نشود.

با این حال، همان‌گونه که در پایان سطح پنجم و بالاترین سطح شش‌خطی دیده می‌شود، پس از تحقق هدف، باید از آنچه به دست آمده مراقبت کرد؛ زیرا پس از کامل شدن کار، زمانِ حفظ و تثبیت دستاوردها فرا می‌رسد.