درباره این کتاب
اطلاعات بیشتری درباره این کتاب ثبت نشده است.
شش خطی 52
ساکن چون کوه، تسلط بر ذهن، رُکگویی (Gen)
اسامی و مفاهیم دیگر: ژرفنگری، سکون، سکوت و آرامش درونی، ایستایی و حرکت به جا، مراقبه، ثابت ماندن، نماد بررسی و توقف، آرام کردن، آرامش، توقف، استراحت، مدیتیشن، بیعملی، ایستایی
سیر معنایی:
پس از تندری مهیب که سکون زمستان را شکسته، تمام ساختارهای ذهنی را پاکسازی کرده و بهاری تازه را پایهگذاری کرده است، این آگاهی تازه در فرد تثبیت میشود و به این ترتیب سکوتی ژرف اما آگاهانه تجربه میشود.
معرفی
گفتارهای شش خطی 52
کلیدِ موفقیت آن است که در زمانِ شایسته، پیش رفت و در زمانِ مقتضی، بازایستاد. هر کنش باید با زمان و موقعیت سازگار باشد. هیچگاه نباید بهصورت ذهنی و کورکورانه عمل کرد. آرمیدگی به معنای آرامش و پایداری است. این یکی از مراحلِ پیشرفت است. پیشروی و آرمیدگی مکمل یکدیگرند. آرمیدگی آمادهسازیِ خویش برای یک پیشرفتِ جدید است. (هوآنگ)
تجربهها و سوالات 52
سرآمد این تعمید هر چه باشد
سرشتی است که ازدستان ما بالا تر است
...
واژهشناسی و مفهوم کلیدی (Gen):
در گویش شمالیِ چینی، واژهٔ گِن (Gen) به معنای «رُکگویی»، «صراحت» و «بیپردهبودن» است. ایدهنگار آن، «چشمی» است که از «نزدیک» و «با دقتْ» چیزها را «مشاهده میکند». این ایدهنگار به صورت نمادین «مشاهدهگری» و «حفظ سکون درونی» را نشان میدهد.این وضعیت نشاندهندهی ذهنی ساکت، مشاهدهگر و آگاه است: فردی با تشخیص درست که دچار سوگیریهای ذهنی، هوسها یا ترسهای گوناگون نیست و بیواهمه، صریح و بیپرده سخن میگوید و عمل میکند.
ساختارشناسی: کوه (☶) در بالا، کوه (☶) در پایین
در سهخطی کوه یک خط ینگ بر روی دو خط یین قرار گرفته است.خط ینگ بالایی در کوه، نمادِ قرار گرفتن آگاهی بر فراز ذهن است. همچنین نشان از بستهبودن فرد نسبت به بیرون دارد که گاهی به معنای عدم انحراف از درستی، و گاهی به معنای سرسختی و خشکمغزی است.
دو خط یین در پایین (زنانگی درونی شده)، پرورشیافتگی و پاکی ذهن را نشان میدهند. همچنین نماد انبوهی از فضایل اخلاقی، سکون و سکوتِ عمیق است.
کوه در پایین سکون درونی، و کوه در بالا سکون و آرامش حاکم بر فضای بیرونی و عملکرد را نشان میدهد. این دو آیینهٔ یکدیگرند: سکون درونی در بیرون منعکس میشود و آرامش بیرونی در درون یافت میشود. (برای درک بهتر «کوه»، میتوانید به ششخطی ۲۰ — که نماد یک کوه بزرگ است — رجوع کنید.)
ویژگیهای روانی-عملکردی
فرد در این وضعیت ذهنآگاه، حقبین و استوار است، طوری که اسیر افکار خود یا خوشایند دیگران نیست. به این ترتیب در حالْ مستقر شده و از آن خارج نمیشود. از این رو، درستی و هماهنگی را به وضوح تشخیص میدهد و تعاملش با جهان بیرون سنجیده، بهجا و مبتنی بر این تشخیص درست است، بدون اینکه افکار پراکنده یا قضاوت مردم او را از مسیر درست خارج کند.با این حال طبیعتاً همه به قلهٔ کوه نرسیدهاند:
عدهای در آغاز راه هستند و باید تلاش کنند تا با جریان افکار همراه نشوند و ذهنآگاهی را در خود پرورش دهند.
برخی گرچه نسبتاً در این مسیر رشد کردهاند و تشخیص درستی دارند، اما امکان کمک به دیگرانی که سرسختانه به تشخیص غلط خود چسبیدهاند را ندارند.
آسیب اصلی شیوهی «کوه» همین سرسختی، عدم انعطاف و عدمپذیرش است؛ زمانی که فرد با وجود تشخیص نادرست، سرسختانه به شیوهی کنونی خود چسبیده و کسی هم نمیتواند کمکش کند.
اما هنگامی که این ذهنآگاهی به خوبی پرورش یافت، فرد به قله نزدیک میشود و دچار خطا و اشتباه نمیشود. در این مرحله گفتار و کردارش آگاهانه و هماهنگ است و به جهان پیرامون نیز نظم و هماهنگی میبخشد.