درباره این کتاب
اطلاعات بیشتری درباره این کتاب ثبت نشده است.
شش خطی 50
دیگ، پایهگذاری دوران تازه (Dīng)
اسامی و مفاهیم دیگر: هماهنگی با قوانین آسمانی، ابزار کیمیاگری، نو شدن، فدا کردن نفس، فرهنگ، تمدن پیشرفته، وانهادن اختیار خود به راه
سیر معنایی:
پس از زدودن ناپاکیها و دگرگونی در ۴۹، شاهد پایهگذاری بنیانی تازه و تثبیت آن در زندگی هستیم.
معرفی
گفتارهای شش خطی 50
برای دگرگون ساختن اشیا، هیچ چیز با دیگ قابل مقایسه نیست؛ این ظرفی است که در آن خردمندان پالایش مییابند، حکیمان فرزانه شکل میگیرند، بوداها پخته میشوند، و اهل سلوک پاک میگردند. چگونه میتواند بسیار فرخنده و پیشرفتآفرین نباشد؟ (چیشو)
پیشهی تزکیهی نفس، ابزاری است که از طریق آن انرژی زمینی را خالص و انرژی آسمانی را پایدار میکنند، باعث پخته شدن خام و تازه شدن کهنه میشود، از این رو امکان دارد ذهن را روشن کند و زندگی را استحکام بخشد. بنابراین اساساً دیگ خوب و مسیری برای رشد و شکوفایی است. پایهی این امر، پتانسیل داشتن زندگی جاودان در خیر و خوبی است. طبخ داروی برتر در دیگ، پختن این پتانسیل زنده است تا آن را فسادناپذیر و جاودان کند. اما این مسیر قدمها و فرآیندی دارد؛ حتی کوچکترین انحراف باعث میشود اکسیر طلا به دست نیاید. بنابراین ابتدا مردم باید در اصول حقیقی(زندگی) کند و کاو کنند. (ییمینگ)
اگر فرآیند دگرگونی بخواهد رضایتمندانه پیش رود، ظرف کیمیاگران باید مانند حوزهی روان و ماندالا(۱) محفوظ و بسته بماند. برای کیمیاگران، این فرآیند در مواد مادی جمع آوری شده در کورهی کیمیاگری اتفاق می افتد. برای ما، این نماد فرآیند مشابهی درون روان را نشان میدهد. بنابراین گفته شده پیش از اینکه میان تضادهای درونی صلح برقرار شود و بتوان مرکزیت تازهای برای فرد ایجاد کرد، باید دور روان دیواری به منظور محفاظت از آن ایجاد کرد... از این رو اگر چیزی در این فرآیند از دست برود، فرآیند بیاثر شده و دستاورد پایانی ناقص خواهد بود. برای مثال، تا زمانی که فرد عیبهایش یا ارزشهایش را به شرایط بیرونی یا دیگران نسبت دهد، این ظرف بسته را ندارد. (هاردینگ)
واژهشناسی و مفهوم کلیدی
«دینگ Dīng» در اصل به معنای «ظرف آیینی قربانی» بود که معنای آن با گذشت زمان به «پایهگذاری بنیانی تازه» گسترش یافت. ایدهنگار این واژه دقیقاً نمایانگر یک دیگ باستانی برای آیین قربانی است: ظرفی گرد با دو دسته و چهار پایه.چینیان تغییر یک سلسله را «دینگ گِه» (ding ge) مینامند، عبارتی که از «ای جینگ» گرفته شده است. «گِه» به معنای زدودن کهنه (ششخطی ۴۹) و «دینگ» به معنای «آغاز عصری تازه» است.
بر همین اساس در این وضعیت، فرد به واسطهی هماهنگی با جریان زندگی و جایگیری درست ــ مانند کسی که در مراسم قربانی شرکت میکند یا پخته شدن محتویات دیگ ــ تحولی بنیادین در او رخ میدهد. به این ترتیب شکلگیری جریانی تازه در اوضاع درونی و بیرونی را تجربه میکند که سرنوشتی نیکو برای وی رقم خواهد زد.
ساختارشناسی: باد (☴) در پایین، آتش (☲) در بالا
دیگ قربانی به «مراسم قربانی» اختصاص داشت که در آن «غذا» به محترمترینها تقدیم میشد : آسمان و زمین، نیاکان و انسانهایی که در مسیر آگاهی گام برمیدارند.ساختار این ششخطی تصویر یک دیگ است: خط اول، پایههای دیگ؛ خطوط دوم، سوم و چهارم، بدنهٔ دیگ؛ خط پنجم، دو دستهٔ کوچک چسبیده به لبهی بالایی؛ و خط ششم، دستهٔ بزرگ و درپوش دیگ که برای حمل آن استفاده میشود. ترکیب چوب/باد ☴ در پایین و آتش ☲ در بالا، هیزم و آتش لازم برای پختن غذای قربانی را فراهم میکند.
به این ترتیب کیمیاگر حقیقی (سالک) با چوب، باد، آتش و دیگ ناخالصیها را از خود میزداید، پخته میشود و دورانی تازه، متعالی و مبارک را آغاز میکند.
ویژگیهای روانی-عملکردی
خوب دیدن، خوب شنیدن و خوب عمل کردن (برآمده از آتش) توأم با فرمانبری، سازگاری و هماهنگی با جریان حال حاضر (نمادین شده با باد) به فرد امکان میدهد تا به وضوح دریابد که چه چیزی را باید رها کند و در چه مسیری قرار گیرد تا با جریان زندگی هماهنگ شود. این هماهنگی و جایگیری مناسب به پالایش ذهن و رشد آگاهی در فرد میانجامد که رشد خیلی خوبی برای او رقم میزند و دروازهی دورانی تازه را به روی او میگشاید.این مسیر با پاک شدن از چیزهای نامناسب آغاز میشود تا فرد آمادهی حضور در چنین فضایی شود.
در ادامه به پرورش دانش و توانمندیهای تازه ادامه میدهد، بدون اینکه نگران حسادت و دشمنی باشد.
پس از آن، زمانی میرسد که داشتههای ارزشمندی برای عرضه دارد، اما شرایط با او همراهی نمیکند. در این شرایط او باید استوار بماند و به مسیر خود ادامه دهد تا زمان مناسب برای او فرا رسد و تلخیهای این دوران محو شود.
اما اگر فرد شتابزده به دنبال دیده شدن و رسیدن به جایگاهی فراتر از حد توانش باشد، سرافکنده خواهد شد.
با این وجود با ادامه دادن در مسیر، فرد به خوبی پخته و بالغ شده و میتواند از محتوای دیگ خود دیگران را تغذیه کند تا آنها نیز رشد کنند.
درک بهتر «دیگ» در رابطه با سایر وضعیتها:
ششخطیهای ۵ (انتظار)، ۲۷ (تغذیه)، ۴۸ (چاه) و ۵۰ (دیگ) همگی نوعی از مفهوم پرورش دادن و خوراکرساندن را نشان میدهند. در ششخطی ۵، فرد باید خود را تغذیه کند تا با حال خوب با ترسها و دشواریها روبرو شود. در ۲۷، فرد علاوه بر خود،به تغذیهی دیگران نیز میپردازد. در ۴۸ و ۵۰، این تغذیه به گروه بزرگتری تعلق دارد.تفاوت اصلی ۴۸ و ۵۰ در نوع و شیوهٔ خوراکرساندن است: در چاه (۴۸)، خوراک «آب» است و «افراد باید خود از چاه آب بردارند»، در حالی که در دیگ (۵۰) خوراک «غذا» است و به مهمانان «تقدیم میشود».
آب و غذا: آب و غذا در کنار هم نمادی از یین و یانگ هستند. آب نماد پاکسازی و پرورش ذهن است، در حالی که غذا نماد آگاهی و عقل است. به این ترتیب ما در ۴۸ با پرورش ذهن، تمرین و تلاش آگاهی موجود را در عملکرد خود توسعه میدهیم، ناپاکیهای را از خود میزداییم و ظرفیت دریافت آگاهی بیشتر را توسعه میدهیم. اما در ۵۰ روشنایی و نیروی روحانی به ما میرسد که مسیری تازه را در ما شکل میدهد و تثبیت میکند.
تقدیم شدن: اینجا آگاهی و عقل به واسطهی جایگیری مناسب به فرد «تقدیم میشود». مانند کسی که در اجتماع معنوی حاضر شده و درهای تازهای به روی او گشوده میشود. اما در ۴۸ فرد با حفر چاه و تلاش برای پرورش ذهن ظرفیت دریافت بیشتر را پیدا میکند.