درباره این کتاب
اطلاعات بیشتری درباره این کتاب ثبت نشده است.
شش خطی 55
فراوانی، دارایی، سرشاری (Feng)
اسامی و مفاهیم دیگر: پادشاه خردمند و خیرخواه، خوشبختی بسیار، اوج، ثروت و سود فراوان، نیکبختی، نماد رفاه، ثروتمندی، ثمر بخش، پربار، روشنایی، بزرگی، عرش، عمل صحیح و رفتار روشن
سیر معنایی:
پس از آغاز عصری تازه در ۴۹ و ۵۰، و تثبیت و پرورش تدریجی آن در ۵۱ تا ۵۴، فرد به مرحلهای از بلوغ و شکوفایی میرسد؛ اما کمال این شکوفایی هنگامی تحقق مییابد که این دستاوردها در جهان آشکار شده و گسترش یابند. همین ظهور و عرضه است که مرحلهی «سرشاری 豐» را کامل کرده و زمینهساز حرکت بعدی میشود.
معرفی
گفتارهای شش خطی 55
فراوانی بزرگی است. عمل همراه با فهم فراوانی را به ارمغان میآورد. هنگامی که پادشاه به این مقام دست مییابد، بزرگی افزوده میشود. نگران نباشید—از خورشید در اوج روز بهره ببرید؛ خوب است که جهان را روشن سازید. (کنفسیوس)
در مسیر ثروت، زمانی که هنوز ثروتمند نشدهایم، لازم است ابتدا با درک و سپس با تمرین، ثروت را ایجاد کنیم. هنگامی که ثروتمند شدیم، باید از تلاش بیش از اندازه پرهیز کرده و ثروت را حفظ کنیم. ایجاد ثروت و حفظ ثروت، هر یک زمان مناسب خود را دارند: پیشبینی خطر، آگاهی از مخاطرات، استفاده از درخشش و بهکارگیری آتش بدون افراط یا تفریط، برای دستیابی به تعادل درونی سودمند است. (ییمینگ)
تجربهها و سوالات 55
سیاهی جهان باور نمی شود
و دنیا که زایچه ی ملال آور ساعتی است.
...
منظور از شش خطی درونی که در ابتدا و انتهای مسیر هست چیست؟
ممنون میشم توضیح ب...
واژهشناسی و مفهوم کلیدی (豐 Feng) :
شکل سادهشدهی امروزی این نویسه در چین «丰» است و به معنای «فراوان»، «پربار»، «سرشار»، «شکوفا» و «غنی» به کار میرود.نویسهی «فِنگ 豐» در کتیبههای استخوانی دورهی پایانی شانگ (حدود سدهی ۱۳ تا ۱۱ پ.م.) و سپس به فراوانی در کتیبههای مفرغی (حدود سدهی ۱۱ تا ۷ پ.م.) دیده میشود.
تحلیل نخست (نظر غالب): بخش پایینی، ظرف آیینی پایهداری (豆) است که با هدایا یا محصولات فراوان پر شده و آمادهی تقدیم است.
تحلیل دوم: برخی پژوهشگران قدیمیتر، بخش بالایی را خوشهها یا محصولات کشاورزی دانستهاند و گروهی نیز آن را گیاهی شکوفا شده درک کردهاند که نماد به کمال رسیدن محصول است.
تحلیل سوم (خوانش آیینی): این تصویر در ارتباط با آیینهای تقدیم و شکرگزاری پس از برداشت محصول تفسیر شده است؛ یعنی وفوری که پس از کامل شدن فرآیند تولید، آمادهی عرضه و تقدیم شده است.
در متون دورهی جو نیز، 豐 افزون بر فراوانی محصول، برای شکوه، شکوفایی و نیز به اوج رسیدن و کامل شدن یک فرایند به کار میرود.
در نتیجه، «فِنگ 豐» در کنار ساختار و جایگاه ششخطی، بیش از آنکه ثروت یا فراوانیِ صرف باشد، تصویری از مرحلهی پایانی رشد و بلوغ در یک فرایند است؛ مرحلهای که با آشکار کردن و تقدیم دستاوردها به جهان کامل میشود. رسیدن به چنین کمالی، زمینهساز مرحلهی بعدی رشد خواهد شد.
ساختارشناسی: آتش (☲) در پایین، تندر (☳) در بالا
هر دو سهخطی نماد خورشید هستند؛ سهخطی آتش خودِ خورشید، و سهخطی تندر طلوع خورشید است. آتش در پایین، روشنایی درونی شده و فهم عمیق را نشان میدهد؛ تندر در بالا، ظهور و آشکار شدن این نیرو در جهان بیرون است. آنچه در درون پرورش یافته، اکنون به صورت آشکار و اثرگذار ظهور میکند. به این ترتیب خورشید درخشان در جهان بیرون طلوع کرده و روشنایی آن همهی جهان را فرا میگیرد.آتش و تندر در کنار هم همچون درخشش آذرخش، لحظهی ظهور قدرتمند نیروست. اما گرچه این دورانی به غایت روشن و سرشار است، همچون آذرخش پایدار نیست؛ پس خردمند ماهیت گذرای آن را میپذیرد و تنها به استفادهی درست از آن میاندیشد.
ویژگیهای روانی-عملکردی:
فرد همچون پادشاهی آگاه و توانمند است که درکی روشن از «آنچه هست» و «آنچه باید باشد» دارد و بیدرنگ و بدون اتلاف وقت، تمام توان خود را صرف آشکار کردن و گسترش آنچه در آن به پختگی رسیده میکند.در چنین مرحلهای، رابطه با دیگران از اهمیت ویژهای برخوردار میشود؛ زیرا در همراهی و همکاری، این سرشاری و بالندگی بهتر آشکار شده و به کمال خود میرسد. اما سوءظن، حسادت یا خودبزرگبینی آسیبهایی هستند که میتوانند این فرایند را با چالش روبرو کنند؛ با این وجود، انسان درستکار میکوشد موانع همکاری را برطرف کند، و یا اگر این امکان وجود نداشت، به تنهایی مسیر گسترش روشنایی را ادامه میدهد.