ریچارد ویلهلم (۱۸۷۳–۱۹۳۰) خاورشناس، مترجم و مبلغ آلمانی بود که پس از سال‌ها زندگی در چین، با همکاری و راهنمایی استاد چینی خود لائو نای‌شوان نخستین ترجمه و تفسیر جامع ای جینگ را بر پایهٔ سنت تفسیری کلاسیک چین به زبان آلمانی منتشر کرد (۱۹۲۴). این ترجمه برخلاف بسیاری از آثار پیشین غربی که عمدتاً بر جنبه‌های زبان‌شناختی یا پیشگویانه‌ی کتاب تمرکز داشتند، کوشید ای جینگ را در بستر زندهٔ سنت فکری و فرهنگی چین معرفی کند و لایه‌های فلسفی، اخلاقی و حِکمی آن را نیز به خوانندهٔ غربی نشان دهد.

ویلهلم ای جینگ را صرفاً کتابی برای پیشگویی نمی‌دانست، بلکه آن را بیان فشرده‌ای از نگرش چینی به جهان، انسان و دگرگونی می‌شمرد؛ نگرشی که بر هماهنگی میان آسمان، زمین و انسان و بر درک الگوهای تحول در طبیعت و زندگی تأکید دارد. از همین رو، ترجمهٔ او بیش از آنکه یک برگردان صرف از متن باشد، تلاشی برای انتقال روح سنت تفسیری چین به زبان و ذهنیت غربی بود.

شهرت جهانی این ترجمه تا اندازهٔ زیادی با استقبال و حمایت کارل گوستاو یونگ گره خورده است. یونگ که سال‌ها با ویلهلم دوستی و همکاری داشت، برای ترجمه‌ی کتابْ مقدمه‌ای مشهور نوشت و ای جینگ را نمونه‌ای برجسته از شیوه‌ای متفاوت در فهم رابطه‌ی میان رخ‌داد‌ها و معنا معرفی کرد؛ دیدگاهی که بعدها با نظریهٔ «هم‌زمانی» (Synchronicity) او پیوند یافت. این مقدمه و نفوذِ فکریِ یونگْ موجب شد ای جینگ در جهانِ غربْ از قالب یک «کتاب فال شرقی» فراتر رود و به‌عنوان اثری فلسفی، نمادین و روان‌شناختی مورد توجه قرار گیرد.

ترجمهٔ ویلهلم ـ که بعدها به وسیلهٔ کری باینز به انگلیسی برگردانده شد ـ همچنان یکی از پرخواننده‌ترین و تأثیرگذارترین ترجمه‌های ای جینگ در جهان غرب به شمار می‌آید و برای بسیاری از خوانندگان غربی، نخستین دریچهٔ آشنایی با این کتاب بوده است.