متن اصلی (بریهَدآرَنیَکه اوپانیشاد ۱.۴.۳ – برگردان هیوم):
आत्मैवेदमग्र आसीत्पुरुषविधः। सोऽनुवीक्ष्य नान्यदात्मनोऽपश्यत्। सोऽहमस्मीत्यग्रे व्याहरत्। ततोऽहंनामाभवत्।

ترجمه انگلیسی:
In the beginning this world was Soul (Atman) alone in the form of a Person. Looking around, he saw nothing else than himself. He said first: 'I am.' Thence arose the name 'I'.

نیز چاندوگیه اوپانیشاد ۶.۲.۱: «در آغاز، عزیز، این (جهان) تنها هستیِ محض بود، یکتا و بی‌دوم.» (सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्)

یوگا سوترا ۱.۲-۳: «یوگا بازداشتن نوسانات ذهن است. آنگاه بیننده در ذات خود استقرار می‌یابد.» – اشاره به آن شاهد یکتا که در پس ذهن قرار دارد.

متن اصلی:
﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ١ اللَّهُ الصَّمَدُ ٢ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ٣ وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ ٤﴾ (سوره اخلاص)
﴿هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ﴾ (حدید:۳)
﴿كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ﴾ (الرحمن:۲۹)

ترجمه فارسی:
«بگو اوست خدای یکتا، خداوند صمد، نه زاده و نه زاده شده، و هیچ‌کس همتای او نیست.»
«اوست اول و آخر و ظاهر و باطن، و او به هر چیزی داناست.»
«هر روز او در کاری است.»

در عرفان: مقام «ذات» پیش از هر گونه تعین و اسماء و صفات، همان غیب‌الغیوبی است که حقیقت محمدیه از آن تعبیر شده. ابن‌عربی: «حقیقة الحقائق لا اسم لها و لا رسم». این سطح، همان «وجود مطلق» است.

دیدن همه چیز به عنوان تجلی یگانه. هیچ موجی از اقیانوس جدا نیست. با این نگاه، اتفاقات «آیات» می‌شوند و زمان و مکان فرو می‌ریزند. توحید یعنی در هر چیز فقط او را دیدن و هیچ علت و مؤثری جز او نشناختن.

این سطح منبع نور است. در سطح یک (انعکاس)، این نور در آینهٔ ذهن منعکس می‌شود و جهان بیرونی را می‌سازد. در سطح دو (دوگانگی)، یین و یانگ دو جریان این چشمه‌اند. هرگونه اختلال در سطوح دیگر، نهایتاً به قطع ارتباط با این مبنا برمی‌گردد.

بازگشت به این سطح یعنی رهایی مطلق. دیگر ترسی از دست دادن نیست؛ چون جز او چیزی نیست. آرامش عمیق و پایداری حاصل می‌شود. قدرت خلاقیت و اعتماد به جریان زندگی جایگزین تقلا می‌شود. اوج این هماهنگی «فنا فی الله» است.

۱. تمرین «حضور»: روزانه ۵ تا ۱۰ دقیقه در سکوت بنشین و فقط «باش»؛ افکار را تماشا کن و به هیچ‌یک نچسب.
۲. ذکر دائمی «لا اله الا الله» با توجه به معنایش: «هیچ مؤثری جز او نیست».
۳. تسلیم فعالانه: پیش از هر کار مکث کوتاه و نیت: «این کار را فقط برای او انجام می‌دهم».
۴. هر شب بازبینی: «امروز روی چه موجی حساب کردم؟»

- لائوتسه: «دائو هیچ نمی‌کند اما هیچ کاری انجام‌نشده باقی نمی‌ماند.»
- اوپانیشاد: «تات توام اسی» (تو آن هستی).
- مولانا: «در دو عالم جز خدا را کس مدان / غیر او در هر دو عالم نیست جان»
- یونگ: «خدا هر آن چیزی است که از خود بزرگتر می‌پنداری.» (اشاره به فرافکنی امر قدسی)