درباره این کتاب
عنوان اصلی:
I Ging: Das Buch der Wandlungen
ایجینگ: کتاب تغییرات
نویسنده: ریچارد ویلهلم
ویلهلم ای جینگ را صرفاً کتابی برای پیشگویی نمیدانست، بلکه آن را بیان فشردهای از نگرش چینی به جهان، انسان و دگرگونی میشمرد؛ نگرشی که بر هماهنگی میان آسمان، زمین و انسان و بر درک الگوهای تحول در طبیعت و زندگی تأکید دارد. از همین رو، ترجمهٔ او بیش از آنکه یک برگردان صرف از متن باشد، تلاشی برای انتقال روح سنت تفسیری چین به زبان و ذهنیت غربی بود.
شهرت جهانی این ترجمه تا اندازهٔ زیادی با استقبال و حمایت کارل گوستاو یونگ گره خورده است. یونگ که سالها با ویلهلم دوستی و همکاری داشت، برای ترجمهی کتابْ مقدمهای مشهور نوشت و ای جینگ را نمونهای برجسته از شیوهای متفاوت در فهم رابطهی میان رخدادها و معنا معرفی کرد؛ دیدگاهی که بعدها با نظریهٔ «همزمانی» (Synchronicity) او پیوند یافت. این مقدمه و نفوذِ فکریِ یونگْ موجب شد ای جینگ در جهانِ غربْ از قالب یک «کتاب فال شرقی» فراتر رود و بهعنوان اثری فلسفی، نمادین و روانشناختی مورد توجه قرار گیرد.
ترجمهٔ ویلهلم ـ که بعدها به وسیلهٔ کری باینز به انگلیسی برگردانده شد ـ همچنان یکی از پرخوانندهترین و تأثیرگذارترین ترجمههای ای جینگ در جهان غرب به شمار میآید و برای بسیاری از خوانندگان غربی، نخستین دریچهٔ آشنایی با این کتاب بوده است.
شش خطی 62
برتری کوچکی، فراتر از حد رفتن کوچکی (Xiao Guo)
اسامی و مفاهیم دیگر: پایین پرواز کردن، ارزندگی چیزهای کوچک، نماد فزایندگی چیزهای کوچک، گسترش جزئیات، وظیفه شناسی، فزونی یافتن جزییات، دستاوردهای کوچک
معرفی
سنجش:
موفقیت.
درستی و محکمی هماهنگ و سودمند است.
کارهای کوچک میتواند انجام شود؛ کارهای بزرگ را نباید انجام داد.
پرندهای پرواز کنان این پیام را میآورد:
تلاش برای بالا رفتن خوب نیست.
پایین ماندن خوب است.
خوش اقبالی عظیم.
در این وضعیت تواضع و وظیفهشناسی یقیناً با موفقیت همراه است.
به هر حال فرد باید توجه کند تا با شناخت نیازهای زمان، مرز میان مناسب و نامناسب را تشخیص دهد و با حفظ وقار خود، ارزش خود را حفظ کند.
این نکتهی مهم، پیام پرنده است: به دنبال چیزهای بزرگ نباشید و به کارهای کوچک بسنده کنید که با خوش اقبالی بزرگی روبرو خواهید شد.
ششخطی 62 با دو خط قدرتمند در وسط و چهار خط شکسته در اطراف ایدهی پرندهی در حال پرواز را ایجاد کرده است.
مناسب پرنده نیست تا با فشار آوردن به خود، بخواهد به خورشید برسد؛ برای او بهتر است پایین پرواز کند و نزدیک آشیانهاش بماند.
تصویر:
نگارهی «مزیت چیزهای کوچک».
به این ترتیب انسان برتر برای محترمانه رفتار کردن، اندوهگین بودن در سوگواری (به جای ظاهر سازی و توجه به مراسم سوگواری) و صرفهجویی در هزینههایش ارزش بیشتری قائل است.
او در سوگواری، اندوه را ارزشمندتر از رسم و رسومات میبیند.
او برای تظاهر و ظاهر سازی هزینه نمیکند و در مصارفش قناعت پیشه است.
در مقایسه با عموم مردم، این چیزها او را خاص میکنند.
مهمترین خصلت او هم این است که همواره در مسائل بیرونی پایینتر و قناعت را انتخاب میکند.
خط اول:
خط دوم:
او به شاهزاده دسترسی پیدا نمیکند و با شخصی عالیرتبه دیدار میکند.
در معبد نیاکان، جایی که تناوب نسلها صورت میگیرد، نوهی پسری کنار پدر بزرگ جای میگیرد. از آنجا که رابطهی او با پدربزرگ نزدیکتر است. خط حاضر همسر نوهی پسری را تصویر میکند، که در مراسم قربانی توسط نیاکان پذیرفته شده و به سمت نیاکان مادری میرود. این رفتار غیر معمول، به هر حال، از روی تواضع او است. او خطر میکند تا به نیاکان مادری نزدیک شود که به خاطر جنسیت موافق احساس نزدیکی با او دارد. از این رو در اینجا خارج شدن از قوانین خطا نیست.
تصویر دیگر مربوط به خدمتگزار و کارمندی است که طبق قاعده، ابتدا به دنبال ملاقت با شاهزاده است. اگر او در این کار موفق نشود، برای رسیدن به آن تقلّا نمیکند بلکه از روی مسئولیتپذیری به دنبال انجام وظایف خود در میان سایر کارکنان میرود. چنین خودداری هم مانند تصویر قبل در شرایط استثنایی اشتباه نیست.
(قاعده این است که تمام کارکنان ابتدا باید با شاهزاده که آنها را منصوب کرده است دیدار کنند. اینجا انتصاب از طرق وزیر صورت گرفته است.)
خط سوم:
بد اقبالی.
خط چهارم:
رفتن با خطر همراه است. فرد باید مراقب باشد.
کاری نکنید. دائماً درست و محکم بمانید.
خط پنجم:
بارانی در غرب قلمرو ما نیست.
شاهزاده به کسی که در قفس است شلیک میکند و آسیب میزند.
خط ششم:
پرنده پرواز کنان ترکش میکند.
بد اقبالی.
این یعنی بدشانسی و آسیب دیدگی.
گفتارهای شش خطی 62
گرچه برتری کوچک پیشرفتآفرین است، اما تنها زمانی سودمند است که درست باشد؛ اگر درست نباشد، پیشرفتآفرین نیست. راه درست در برتری کوچک آن است که کنش از آرامش منحرف نشود، یعنی کنش با حفظ آرامش انجام گیرد؛ با جنبش و سکون بهعنوان یک چیز، انسان راستین به ژرفاهای ژرف فرو میرود، سرگردان است اما در دایره باقی میماند، نه بیتفاوت است و نه دلبسته، بلکه یکپارچگی بسیار ظریفی را حفظ میکند. این ویژگی برای کار کوچک مناسب است، نه برای کار بزرگ؛ کار کوچک یعنی بیکوششی، کار بزرگ یعنی کوشش. کوشش راهی است برای یافتن ینگ، بیکوششی راهی است برای پرورش ینگ. هنگامی که شکم پر شد، مناسب است که کوچک برتری یابد تا ینگ را پرورش دهد. اگر کسی قادر به انجام کار بزرگ باشد ولی نه کار کوچک، نه تنها نمیتواند ینگ را حفظ کند، بلکه حتی ینگ آسیب خواهد دید. (ییمینگ)
وقتی خطوط قوی در خارج قرار دارند، ما هگزاگرام «خوراک رساندن» یا "چونگ فو" را داریم که وضعیتی استثنایی را نشان نمیدهد. وقتی عناصر قوی درونی (خطوط ینگ) برتری دارند (ششخطی ۲۸)، آنها به ضرورت اراده خود را اجرا میکنند که این باعث بروز مبارزه و شرایط استثنایی میشود.
اما در ششخطی حاضر، عنصر ضعیف است که بالاجبار باید با جهان بیرون ارتباط برقرار کند. اگر شخصی در موقعیت قدرتمندی قرار دارد که در واقع برای آن مناسب نیست، احتیاط فوقالعاده لازم است.