درباره این کتاب
اطلاعات بیشتری درباره این کتاب ثبت نشده است.
شش خطی 54
ازدواج خواهر کوچکتر، خدمتکار، زیردست (Guī Mèi)
اسامی و مفاهیم دیگر: دوشیزهای که ازدواج میکند، ازدواجی بیعشق، هوو شدن، صیغه، احساسات تند، ازدواجی نادرست، اقدام یکجانبه، پیشروی ناشایست، زن دوم
سیر معنایی:
پس از ازدواج خواهر بزرگتر در ۵۳، شاهد ازدواج خواهر کوچکتر او هستیم.
معرفی
گفتارهای شش خطی 54
عشقهایی کز پی رنگی بود عشق نبود عاقبت ننگی بود
--
در پس هر گـریه آخر خنده ایست مـرد آخربین مبارک بنده ایست
--
هـرکه اول بین بود اعمی بود هـرکه آخر بین چه با معنی بود
چشـم آخربین تواند دید راست چشم اول بین غرور است و خطاست
هـرکه آخربین تر او مسعودتر هـر که اول بین تر او مطرودتر
هـرکه اول بنگرد پایان کار انـدر آخر او نگردد شرمسار
حکم چون بر عاقبت اندیشی است پادشـاهی بنده درویشــی است (مولوی - مثنوی معنوی)
در این گُوا(ششخطی)، شاه ون از تصویر ازدواج برای توصیف رابطهی خود با ستمگر استفاده میکند. شاه ون زمانی را به یاد آورد که در دربار حاکم مستبد کار میکرد. این دقیقاً مانند وضعیت دختری تازهعروس بود. او در ابتدا هیچ قدرتی در دربار نداشت. هر پیشروی منجر به بدبختی میشد؛ هیچ چیز سودمند نبود. دوک ژو مشکلات شاه ون را در دربار روایت میکند. شاه ون نرمی و اطاعت خود را حفظ کرد. او با فروتنی عمل کرد—حتی لباسش به اندازهی لباس خدمتکاران دربار باشکوه نبود. (هوآنگ)
واژهشناسی و مفهوم کلیدی:
«گویی مِی Gui Mei» در اصل به معنای «رفتنِ دختر به خانهٔ شوهر» و «ازدواج» بوده است. اما رفتهرفته بر معنای بازگشت نیز دلالت میکند. «می» به معنای دوشیزهٔ جوان یا خواهر کوچکتر است.در چین باستان رسم بر این بود که با ازدواج یک دختر، خواهران کوچکترش نیز برای تأمین نیازهای مادی و داشتن سرپناه به عنوان «هوو» به خانهٔ شوهر میرفتند. این خواهران نقش صیغهای به عنوان «کنیز» یا «زیردست» را داشتند که طبیعتاً از اهمیت چندانی برخوردار نبودند.
بنابراین «گو می» بهصورت تحتاللفظی به معنای «ازدواج خواهر کوچکتر» است که نقش یک «خدمتکار» و «زیردست» را دارد؛ چنین فردی نباید به دنبال تأثیر گذاری بر وضعیت باشد و مجبور است دستورات مافوق خود را اطاعت کند، حتی اگر برخلاف میلش باشد.
ساختارشناسی: دریاچه (☱) در پایین، تندر (☳) در بالا
دریاچه در حالت ناهماهنگ نمایانگر احساس کمبود و جستجوی شادی در بیرون است. تندر نیز کنشهای شتابزده بدون دورنگری و ناپایدار را نشان میدهد.ترکیب این دو تصویر فردی را ترسیم میکند که شتابزده و بیتوجه به سرانجام کارها، در جستجوی شادی در بیرون است. این مانند «دختر کوچکتر (دریاچه)» است که هووی «پسر بزرگ (تندر)» میشود تا نیازهای خود را برطرف کند.
در معنایی بنیادیتر این وضعیت زمانی را نشان میدهد که فرد بهجای پیمودن مسیرهای اصیل و درست، به مسیرهای نامناسب برای دست یافتن به آگاهی و حقیقت روی میآورد. در چنین مسیری هیچ چیز هماهنگ و سودمند نیست چون ریشه در احساس کمبود(دریاچه) دارد و در بهترین حالت، به نتایج ناپایدار(تندر) منجر میشود. برای مثال، استفاده از مواد روانگردان به عنوان راهی «سریع» برای «باز شدن دروازهی آگاهی» نمونهی آن است.
ویژگیهای روانی-عملکردی:
از یک طرف فردی را میبینیم که بر اساس لذتجویی، هوس یا تلاش برای التیام احساس کمبود در خود تصمیم میگیرد و این تصمیم را شتابزده دنبال میکند. بدیهی است که هیچ چیز برای او سودمند نیست.از طرف دیگر ممکن است شرایطی پیش بیاید که فرد در جایگاهِ «زیردست» قرار میگیرد. در چنین موقعیتی نباید انتظار شرایط مطلوب، مورد توجه قرار گرفتن یا دریافت پاداش را داشته باشد؛ همینکه بتواند حال خوب خود را حفظ کرده و بیتوجه به بیرون، به وظایف خود عمل کند کافی و فوقالعاده است.
از این رو باید خودبسندگی (دریاچه در پایین) خود را حفظ کرده و به وظایفِ هماهنگ با لحظهٔ کنونی عمل کند(تندر در بالا)، بیآنکه در پی دستاوردی باشد. در چنین مسیری، فرد ممکن است این شرایط را تجربه کند:در جایگاه پایین: باید بتواند با حفظ تعادل درونی و چشمپوشی از هوسهای زودگذر، خدمتگزاری خالص و درستکار بماند.
ایجاد رابطه: بهتر است برقراری رابطه را به تأخیر اندازد تا شرایط مناسب و شایسته فراهم شود.
ایجاد رابطه با وجود جایگاه شایسته: بهتر است صرفنظر از جایگاه اجتماعی بالای خود، فروتنانه رابطه برقرار کرده و به شایستگیها توجه کند.