درباره این کتاب
اطلاعات بیشتری درباره این کتاب ثبت نشده است.
شش خطی 50
دیگ، پایهگذاری دوران تازه (Dīng)
اسامی و مفاهیم دیگر: هماهنگی با قوانین آسمانی، ابزار کیمیاگری، نو شدن، فدا کردن نفس، فرهنگ، تمدن پیشرفته، وانهادن اختیار خود به راه
سیر معنایی:
پس از دگرگونی، شاهد پایهگذاری بنیانی تازه و آغاز فرآیند پختگی در دیگ هستیم.
معرفی
گفتارهای شش خطی 50
برای دگرگون ساختن اشیا، هیچ چیز با دیگ قابل مقایسه نیست؛ این ظرفی است که در آن خردمندان پالایش مییابند، حکیمان فرزانه شکل میگیرند، بوداها پخته میشوند، و اهل سلوک پاک میگردند. چگونه میتواند بسیار فرخنده و پیشرفتآفرین نباشد؟ (چیشو)
پیشهی تزکیهی نفس، ابزاری است که از طریق آن انرژی زمینی را خالص و انرژی آسمانی را پایدار میکنند، باعث پخته شدن خام و تازه شدن کهنه میشود، از این رو امکان دارد ذهن را روشن کند و زندگی را استحکام بخشد. بنابراین اساساً دیگ خوب و مسیری برای رشد و شکوفایی است. پایهی این امر، پتانسیل داشتن زندگی جاودان در خیر و خوبی است. طبخ داروی برتر در دیگ، پختن این پتانسیل زنده است تا آن را فسادناپذیر و جاودان کند. اما این مسیر قدمها و فرآیندی دارد؛ حتی کوچکترین انحراف باعث میشود اکسیر طلا به دست نیاید. بنابراین ابتدا مردم باید در اصول حقیقی(زندگی) کند و کاو کنند. (ییمینگ)
اگر فرآیند دگرگونی بخواهد رضایتمندانه پیش رود، ظرف کیمیاگران باید مانند حوزهی روان و ماندالا(۱) محفوظ و بسته بماند. برای کیمیاگران، این فرآیند در مواد مادی جمع آوری شده در کورهی کیمیاگری اتفاق می افتد. برای ما، این نماد فرآیند مشابهی درون روان را نشان میدهد. بنابراین گفته شده پیش از اینکه میان تضادهای درونی صلح برقرار شود و بتوان مرکزیت تازهای برای فرد ایجاد کرد، باید دور روان دیواری به منظور محفاظت از آن ایجاد کرد... از این رو اگر چیزی در این فرآیند از دست برود، فرآیند بیاثر شده و دستاورد پایانی ناقص خواهد بود. برای مثال، تا زمانی که فرد عیبهایش یا ارزشهایش را به شرایط بیرونی یا دیگران نسبت دهد، این ظرف بسته را ندارد. (هاردینگ)
واژهشناسی و مفهوم کلیدی
«دینگ Dīng» در اصل به معنای ظرف آیینی قربانی بود که معنای آن با گذشت زمان به پایهگذاری بنیانی تازه گسترش یافت. ایدهنگار این واژه دقیقاً نمایانگر یک دیگ قربانی باستانی است: ظرفی گرد در بالا با دو دسته و چهار پایه.چینیان تغییر یک سلسله را «دینگ گِه» (ding ge) مینامند، عبارتی که از «ای جینگ» گرفته شده است. «گِه» به معنای زدودن کهنه (ششخطی ۴۹) و «دینگ» به معنای آغاز عصری تازه (ششخطی ۵۰) است.
بر همین اساس است که به واسطهی هماهنگی فرد با جریان زندگی و جایگیری درستش ــ مانند کسی که در مراسم قربانی شرکت میکند ــ روشنایی فرخندهای دریافت میکند و شاهد تحولی بنیادین و آغاز جریانی تازه در مسیر زندگی او هستیم که سرنوشتی نیکو برای وی رقم خواهد زد.
ساختارشناسی: باد (☴) در پایین، آتش (☲) در بالا
دیگ قربانی به «مراسم قربانی» اختصاص داشت که در آن «غذا» به محترمترینها «تقدیم میشد«: آسمان و زمین، نیاکان و انسانهای برتر که در مسیر آگاهی گام برمیدارند.ساختار این ششخطی نیز کاملاً منطبق بر تصویر یک دیگ است: خط اول، پایههای دیگ؛ خطوط دوم، سوم و چهارم، بدنهٔ آن؛ خط پنجم، دو دستهٔ کوچک چسبیده به لبهی بالایی؛ و خط ششم، دستهٔ بزرگ و درپوش دیگ که برای حمل آن است. این ترکیب (چوب/باد ☴ در پایین و آتش ☲ در بالا)، همانند چوبی است که آتش را روشن نگه میدارد.
چوب، باد، آتش و دیگ، مجموعهای کامل را تشکیل میدهند که کیمیاگر حقیقی (سالک) با آن ناخالصیها را میزداید، پخته میشود و دورانی تازه، متعالی و مبارک را آغاز میکند.
ویژگیهای روانی-عملکردی
خوب دیدن، خوب شنیدن و خوب عمل کردن (برآمده از آتش) توأم با فرمانبری و هماهنگی عمیق با جریان حال حاضر (نمادین شده با باد) به فرد امکان میدهد تا به وضوح دریابد که چه چیزی را باید رها کند، به چه چیزی بپردازد و در چه مسیری قرار گیرد تا با جریان زندگی هماهنگ شود. این هماهنگی و جایگیری مناسب به پالایش ذهن و رشد آگاهی در فرد میانجامد که بسیار پیشرفتآفرین است و دروازهی دورانی تازه را به روی او میگشاید.این مسیر با پالایش درون از چیزهای نامناسب آغاز میشود تا فرد آمادگی حضور در جمعی فرهیخته را پیدا کند. در ادامه به پرورش دانش و توانمندیهای تازه ادامه میدهد و با اینکه ممکن است مورد حسادت و دشمنی قرار گیرد، آسیبی به او نمیرسد. حتی در زمانی که داشتههای ارزشمندی برای عرضه دارد، شرایط با او همراهی نمیکند، اما او استوار میماند و به مسیر خود ادامه میدهد تا ورق به نفع او برگردد و پشیمانیها محو شوند. در این مسیر اگر فرد مسئولیتی فراتر از حد توانش به عهده بگیرد سرافکنده خواهد شد. به هرحال با پیمودن این مسیر فرد به خوبی پخته و بالغ شده و خود به وسیلهای برای رشد و تعالی دیگران تبدیل میشود.
درک بهتر «دیگ» در رابطه با سایر وضعیتها:
ششخطیهای ۵ (انتظار)، ۲۷ (تغذیه)، ۴۸ (چاه) و ۵۰ (دیگ)، همگی نوعی از مفهوم پرورش دادن و خوراکرساندن را نشان میدهند. در ششخطی ۵، خود فرد تغذیه میشود. در ۲۷، فرد به تغذیه خود و دیگران میپردازد. در ۴۸ و ۵۰، این تغذیه به گروه بزرگتری تعلق دارد.تفاوت اصلی ۴۸ و ۵۰ در نوع و شیوهٔ خوراکرساندن است: در چاه (۴۸)، خوراک «آب» است و «افراد باید خود از چاه آب بردارند»، در حالی که در دیگ (۵۰) خوراک «غذا» است و به مهمانان «تقدیم میشود».آب و غذا: آب و غذا در کنار هم نمادی از یین و یانگ هستند. آب نماد پاکسازی و پرورش ذهن است، در حالی که غذا نماد رشد آگاهی و عقل است. به این ترتیب ما در ۴۸ رشد عقلانی را تجربه نمیکنیم، بلکه به پرورش ذهن و فضایل اکتسابی میپردازیم. اما در ۵۰ روشنایی و بینش تازهای به دست میآوریم.تقدیم شدن: اینجا آگاهی و عقل به واسطهی جایگیری مناسب به فرد «تقدیم میشود». مانند کسی که در اجتماع معنوی حاضر شده و مسیرهای فرخندهای در زندگی به روی او گشوده میشود.