شش خطی 45
گردهمایی، جمع‌آوری (Cui)

واژه‌شناسی و مفهوم کلیدی:

Cui به معنای دسته‌هایی از علف‌های انبوه بوده است و مفهوم گرد هم آمدن از آن گرفته شده است. در بالای ایده‌نگار آن دو دسته علف دیده می‌شود. ایده‌نگار پایینی عموماً به معنای سرباز است که در دوران باستان، به معنای خدمتکار نیز بوده است. با کنار هم قرار دادن این دو ایده‌نگار، می‌توان معنای گردآوردن منابع یا گردهمایی مردم را از آن برداشت کرد.
این وضعیتی است که در آن نیروها ــ چه درونی و چه بیرونی‌ ــ گرد هم آمده‌ و مجموع شده‌اند. این گردهمایی با نمادهای آیینی مانند «پرستش‌گاه» یا «قربانی دادن» نشان داده شده که بر حضور یک محور معنوی یا گرانقدر، هدفی والا و خلوص نیت اعضا دلالت می‌کند و اجتماعی همدلانه، شاد و رشد‌آفرین به وجود می‌آورد.

ساختارشناسی: زمین (☷) در پایین، دریاچه (☱) در بالا

این ساختار تصویر دریاچه‌ای بر فراز زمین را می‌سازد که به عنوان محل تجمع آب‌های جاری نماد گرد هم آمدن نیروها یا اعضا است؛ همان‌گونه که آب‌ها به سوی دریاچه یا دریا سرازیر می‌شوند و یک کل نیرومندتر را تشکیل می‌دهند، در این وضعیت نیز افراد یا نیروهای درونی به سمت محور اصلی گردهمایی سرازیر می‌شوند و اجتماعی قدرتمند و شاد به وجود می‌آورند.

این فضا و معنا را می‌توانیم نوع پیشرفته‌تر و بزرگ‌تر شش خطی هشتم در نظر بگیریم که در آن یک چشمه(آب) محور گردهمایی بود و مردم او را مرجعی قابل اعتماد می‌دانستند. «آب» روی «زمین» حرکت جمعی نسبتاً کوچکتر یا میان‌فردی را نشان می‌دهد که در یک مسیر پرچالش و شاید سخت حرکت می‌کنند و تنها یک نفر محور این همبستگی است. اما اینجا جمعی بزرگ‌تر، روابطی گسترده تر و فضایی آرام و شادتر را شاهد هستیم که در آن فرمانروا و وزیر(ینگ پنجم و چهارم) محور آن هستند.

ویژگی‌های روانی-عملکردی:

دریاچه در بالا نماد شادی، خودبسندگی و ارتباطی با نشاط است که بر بستر پذیرش، حمایت و ازخودگذشتگی (زمین) به وجود آمده است. از این رو فضای حاکم بر این وضعیت آمیزه‌ای از شادی و روابط خوشایندی است که توأم با پذیرش و حمایت بی‌قیدوشرط، فضایی دلنشین و سازنده پدید می‌آورد.

موفقیت این گردهمایی در گرو صداقت، وفاداری و خدمت به نفع جمعی است: این مسیر با خلوص نیت و ثبات قدم آغاز می‌شود، با وفاداری به گردهمایی و رهبری تداوم می‌یابد و در سطوح عالی‌تر، با ازخودگذشتگی خالصانه، به‌کارگیری تمامی منابع برای نفع جمعی و اعتماد رهبر به همراهان به کمال می‌رسد.

در این مسیر چالش‌های احساسی مانند احساس انزوا، تردید یا سوءتفاهم اگر به صورت جمعی و صادقانه رسیدگی شوند، نه تنها گسست ایجاد نمی‌کنند، که می‌توانند به درکی عمیق‌تر از پیوندهای جمعی بینجامند. به این ترتیب این گردهمایی کاملاً خوشایند و سودمند خواهد بود و به رشد فردی و اجتماعی می‌انجامد.