شش خطی 37
روابط خانوادگی، اعضای خانواده (Jia Ren)

بنیان خانواده رابطه‌ی میان زن و شوهر است.
اصلی‌ترین عاملی که خانواده را کنار هم نگه می‌دارد، وفاداری، درستی و محکمی خانم خانه است. جایگاه او درون خانه (خط دوم) است، در حالی که جایگاه شوهر بیرون خانه (خط پنجم) است. این‌ هماهنگ با قوانین عظیم طبیعت است که شوهر و زن هر کدام، جایگاه مناسب خود را داشته باشند. درون خانواده وجود تصمیم گیرنده‌ای (authority) قاطع ضروری است؛ و این به عنوان والدین در یی‌جینگ نشان داده شده است.
اگر پدری واقعاً پدر باشد و پسری پسر، اگر برادر بزرگتر جایگاه خودش را به خوبی پر کند و برادر کوچک‌تر همینطور، اگر شوهر واقعاً شوهر باشد و زن یک همسر، در اینصورت خانواده در هماهنگی است.
وقتی جایگاه اعضای خانواده درست و هماهنگ با قوانین زندگی باشد، تمام روابط اجتماعی انسان‌ها هم در پی آن منظم و هماهنگ خواهند بود.
از پنج رابطه‌ی اجتماعی سه تای آن درون خانواده دیده می‌شود -میان پدر و پسر که رابطه‌‌ای عاشقانه و مملو از احترام است، میان شوهر و همسر که رابطه‌ا‌ی پاک، پر از وفا و به دور از خیانت است، و رابطه‌ی میان برادر بزرگتر و برادر کوچکتر که بنیانش رفتار درست و صحیح است.
احترامی مملو از عشق که پسر نسبت به پدر دارد به رابطه‌ی شاهزاده (مرئوس)، وفای به عهد او نسبت به فرمانروا (رئیس) و انجام مسئولیتش تعمیم داده می‌شود؛ محبت و رفتار درست میان دو برادر می‌تواند به وفاداری میان دوستان و احترام گذاشتن به فردی با جایگاه بالاتر تعمیم داده شود.
خانواده مثال جنین یک جامعه است؛ خانواده بستری مناسب برای تمرین وظایف اخلاقی هر فرد است که عمل کردن به این وظایف به خاطر محبت طبیعی و ذاتی میان اعضای خانواده آسان شده است، بنابراین به واسطه‌ی تمرین این رفتارها در حلقه‌ای کوچک، مبنای رفتارهای اجتماعی درست در خانواده شکل می‌گیرد، و بعدها این گسترش پیدا کرده و سایر روابط انسانی را در بر می‌گیرد.

گرما نیرو تولید می‌کند: این دلالت بر بادی دارد که از آتش برخاسته است. این نشان می‌دهد تأثیر گذاری باید از درون بجوشد و به بیرون انتقال داده شود. این همان چیزی است که قوانین خانواده به آن نیاز دارند. بر این اساس تأثیرگذاری بر دیگران در خانواده باید از عمل کردن خود فرد به قوانین تعیین شده شروع ‌شود.
برای اینکه شما توانایی ایجاد چنین تأثیراتی را داشته باشید، کلمات شما باید نیرومند باشند، و فقط کلماتی نیرومند هستند که برخاسته از چیزی حقیقی باشند؛ مثل شعله‌هایی که به ماده‌ی سوختنی وابسته هستند و این حقیقت درونی تأمین کننده‌ی سوخت لازم برای گرمای کلام شما است.
کلمات فقط وقتی تأثیرگذار هستند که روشن و متناسب با شرایط مد نظر باشند. حرف‌های کلی و نصیحت‌های پدرانه هیچ تأثیری ندارند.
علاوه بر این، رفتار شما باید کاملاً پشتیبان سخنان شما باشد، درست مثل بادی که به واسطه‌ی استمرارش تأثیرگذار می‌شود. تنها رفتاری محکم و نامتناقض چنان تأثیری بر دیگران می‌گذارد که آن‌ها می‌توانند با آن سازگار و همنوا شوند. اگر سخنان و رفتار شما هماهنگ و نامتناقض نباشند، هیچ تأثیری ندارند.