درباره این کتاب
اطلاعات بیشتری درباره این کتاب ثبت نشده است.
شش خطی 33
خلوتگزیدن، عقبنشستن، کنارهگرفتن (Dun)
اسامی و مفاهیم دیگر: به پایگاه امن برگشتن، ترک کردن، کناره گرفتن راهبردی، در دسترس نبودن، فاصله گرفتن از نیروهای پست
سیر معنایی:
پس از پایداری در مسیر (۳۲) و فعالیت بیوقفه و ادامهدار، عقبنشینی آگاهانه برای حفظ و پرورش آنچه به دست آمده ضروری است تا این نیرو سالم بماند و ضعف و تاریکی در فرد نفوذ نکند تا مقدمهای برای پیشرویهای قدرتمند در آینده شود(۳۴). عقبنشینی سنجیده و پیشروی بهجا، اصل اساسی در ایجینگ و سایر مکاتب اصیل است.
معرفی
گفتارهای شش خطی 33
اگر در ظاهر نیرومند و در باطن استوار باشید، حتی اگر هرگز به دور نگه داشتن مردم پَست و سطحی نیندیشید، آنان به طور طبیعی نخواهند توانست چاپلوسی شما را بکنند. مردم سطحی نیز میتوانند سودمند باشند، بنابراین نباید نسبت به آنان نیّت بد داشت؛ اما این مردم حقّ اعمال قدرت و نفوذ را ندارند، پس در برخورد با آنان باید سختگیر بود. از منظر آموختن راه فرزانگی، فرمانروای آسمانی (عقل و خرد) ارباب است و کالبد فیزیکی از او فرمان میبرد؛ تا بدانجا که خواهشهای اعضای گوناگون بدن نمیتوانند آشوب و پریشانی ایجاد کنند. (چیشو)
واژهشناسی و مفهوم کلیدی:
«دون - Dun» به معنای پنهانشدن، عقبنشینی و کنارهگیری است. ایدهنگار آن از دو بخش تشکیل شده است:سمت راست تصویری از تقدیم قربانی در مراسم یادبود را نشان میدهد که از تصویر یک خوک کوچک، یک تکه گوشت و یک دست تشکیل شده است.
سمت چپ شامل سه ردپا (نماد حرکت رو به جلو) و ایدهنگار «توقف» در پایین آن است. این ترکیب، همانند بخشی از ایدهنگار ۲۸ است که فرد با حرکت یا توقفی سنجیده، به تعادل برمیگشت. همچنین نماد توقفی ناگهانی در مسیر است.
با توجه به معانی بالا و مفهوم مطرح شده در ششخطی، میتوان دید که فرد با حرکتی به جا و سنجیده از پیش رفتن دست میکشد و مانند کسی که به مراسم معنوی میپردازد، به حفظ و پرورش نیروی خود میپردازد.
ساختارشناسی: کوه (☶) در پایین، آسمان (☰) در بالا
ساختار خطوط (دو یین در پایین، چهار ینگ در بالا) صحنهای را نشان میدهد که تاریکی از پایین در حال نفوذ و گسترش است. این نفوذ، نه مانند ششخطی ۴۴ در ابتدای راه است، و نه مانند ۱۲ یا ۲۳ به قدری توسعه یافته که امکان فاصله گرفتن از آن نباشد. بنابراین، عاقلانه این است که برای حفظ نیروی خود، عقبنشینی کنیم.در همین راستا، کل ششخطی یک سهخطی باد بزرگ است: باد نماد نفوذ و سازگار شدن با شرایط است؛ نیروی تاریکی در حال نفوذ است و فرد باید با این وضعیت سازگار شود.
آسمان در بالای کوه تصویری قدرتمند است: آسمان نماد آگاهی حقیقی و عقل کامل است و کوه نماد تَنْ یا انبوه ناآگاهی است. کوه (ناآگاهی) برای رسیدن به آسمان (آگاهی) تلاش میکند، اما هرگز دستش به آسمان نمیرسد.
این نماد را میتوان به گونهای دیگر هم تفسیر کرد: انسانی آگاه بر فراز کوه که از همه چیز کناره گرفته است.
در هر دو نگاه نتیجه یکی است: فرد از اندیشهها، احساسات یا انسانهای پست فاصله گرفته است و امکان دسترسی به او را ندارند.
ویژگیهای روانی-عملکردی:
در این وضعیت هر دو سهخطی مردانه و نیرومند هستند؛ بنابراین، روان و عملکرد فرد پرقدرت است و این یک فرار از روی ترس نیست، بلکه تصمیمی آگاهانه و درست است.در این وضعیت فرد درگیری درونی ندارد، بر افکار و احساسات خود مسلط است و اسیر قضاوت دیگران نمیشود. هوشیاری فرد همچون آسمان، بر همه چیز اشراف دارد و به او امکان میدهد تصمیمی عاقلانه بگیرد. او عقبنشینی را نه یک شکست، بلکه راهی عاقلانه برای سازگاری با شرایط به منظور حفظ و پرورش بهتر نیروی خود میبیند.در ابتدا نیروی منفی ضعیف است و نیازی به کنارهگیری از آن نیست؛ در ادامه، با وجود افزایش تاریکی و درون آن بودن، فرد میتواند متعادل بماند، تأثیر نپذیرد و بدون عقبنشستن عقبنشینی کند؛ زمانی که قدرت و بینش فرد رشد کرد در مرز جدایی از تاریکی قرار میگیرد اما نمیتواند جدا شود و بهتر است با آن مدارا کند. پس از این مرحله امکان جدا شدن و فاصله گرفتن از تاریکی مهیا میشود و فرد میتواند در زمان مناسب از نیروی برهم زنندهی آرامش فاصله بگیرد. در انتها فرد با وجود جایگاه شایسته و توانمندی کامل، کنارهگرفتن را انتخاب میکند.
باید توجه داشت کنارهگیری یک رخداد درونی است که میتواند بدون هر گونه تغییر بیرونی محقق شود. هدف، حفظ و پرورش نیروی درونی است.
سیر معنایی
پس از استقامت در مسیر (۳۲)، ضعف و تاریکی در فرد نفوذ میکند. در این نقطه، عقبنشینی آگاهانه برای حفظ و پرورش آنچه به دست آمده ضروری است تا این نیرو سالم بماند و برای پیشرویهای قدرتمند در آینده آماده شود(۳۴).عقبنشینی سنجیده و پیشروی بهجا، در واقع، درک «اصل هماهنگی» در ایجینگ و همهی آموزههای معنوی است که به صورتهای گوناگونی بیان شده است.