درباره این کتاب
اطلاعات بیشتری درباره این کتاب ثبت نشده است.
شش خطی 3
رویشی تازه، سختیهای آغازی تازه (Zhun)
اسامی و مفاهیم دیگر: سختی ابتدایی، نماد برخاستن، جوانه زدن، دردهای زایش و بالندگی، خطرهای گذرا، مشکلات ابتدایی، دردسرهای رشد، موانع اولیه
سیر معنایی:
پس از ششخطیهای اول(نیروی آغازگر) و دوم(پذیرنده)، نطفهٔ آسمان در رحم زمین قرار میگیرد و شاهد این «رویش تازه» هستیم.
معرفی
گفتارهای شش خطی 3
بلوفلد: ایدهی بنیادین این ششخطی زایش و رشد در میان سختی است، همچون بذری که جوانه زده، گیاهی نوپا شده و از درون زمین راهش را باز میکند. کارهای ما، هنوز در مراحل ابتدایی آن، و آسیب پذیر است؛ ما اصلاً نباید تلاشی برای پیش رفتن کنیم، بلکه باید تا زمان بالندگی آنها مراقبشان باشیم. سپس با مراقبت مناسب، این بذرْ درختی تنومند خواهد شد. سه خطی بالایی، درّه، نیاز به احتیاط را نشان میدهد: اما، اگر ما به این نشانهها توجه کنیم، موفقیتمان تضمین شده است.
تجربهها و سوالات 3
انچه سعی بود در طلبت بنمایم آنقدر باشد که تغییر قضا نتوان کرد
ریشهشناسی و مفهوم کلیدی:
عموماً zhun به صورت «تون»(tun) تلفظ میشود و به معنای «جمع شدن، انباشت و پر شدن از فراوانی» است. فقط در ایجینگ به صورت «ژون» تلفظ میشود و معنای «آغاز» را میدهد. نگاشت ژون تصویر تیغهی کوچکی از گیاه تازه روییده است که ریشهی عمیقی در خاک دارد؛ این نماد «رویشی تازه» است.ساختارشناسی: تندر (☳) در پایین، آب (☵) در بالا
تندر نماد طلوع، بهار و آغازی تازه است؛ آب نماد جریان ادامهدار سختیها و صادق ماندن در طول مسیر است؛ این فرآیند، همانند تولد یک قهرمان یا اسطوره—زئوس در اساطیر یونان یا تولد حضرت مسیح(ع)— با آشفتگی و سختیهای اولیه همراه است، اما در نهایت نظمی نوین میآفریند.این وضعیت همچنین، صحنهی طوفان حضرت نوح(ص) را به تصویر کشیده است؛ آغازی پرآشوب برای دورانی تازه. پایان این طوفان، «دحو الارض» یا روز باز شدن زمین نام دارد، روزی که آبها فروکش کردند و عصر تازهای آغاز شد. تولد پیامبرانی مانند ابراهیم(ع) و مسیح(ع) و حتی ظهور منجی موعود به این روز منتسب شده است که همگی از «آغازی تازه» سخن میگویند. همهی اینها نشان از «آغازی تازه» دارند که در بستری از سختیها و فشارهای اولیه متولد میشوند. حتی «بیگبنگ» به عنوان نمونهای کیهانی، مصداق همین آغاز پرتلاطم و دشوار است که نظم نوینی به وجود آورده است. از این رو این وضعیت، صحنهی ظهور خود برتر شما، از میان لایههای کهنهی ذهنی گذشتهی شماست؛ پس این سختیها بسیار فرخنده هستند.ویژگیهای روانی-عملکردی:
زندگی هر فرد، انعکاس ذهن و سطح آگاهی اوست. بنابراین، هر تجربهٔ تازهای نیازمند بینشی تازه است. طلوع این بینش طوفانی از افکار و احساسات در ذهن به جریان میاندازد و طبیعتاً فشار، سختی، ابهام و مهآلودگی ایجاد میکند. از این رو در چنین شرایطی، سردرگمی درونی و سختیهای بیرونی تجربه میشوند. با این حال، این دشواریها در حقیقت نویدبخش طلوع دورانی تازه هستند.در این فرآیند، تندر در پایین، طلوع بینش تازه را نشان میدهد که خواهان کنش، پیشروی و اقدام سریع است. اما آب در بالا — که جریان سخت و پرفشار در هوشیاری و بیرون را نیز نشان میدهد — بر ضرورت حفظ نگاه توحیدی، بینش درست و استقامت صادقانه تأکید میورزد. بنابراین، در این فضای تازه و ناشناخته، اگر فرد اسیر تمایلات ناهماهنگِ آب و تندر برای عملگرایی زورمندانه یا پیشروی شتابزده شود، در مشکلاتش فرو خواهد رفت. چنین کسی دچار چرخهی تکراری فکر، عمل و سختی میشود.
در این حالت، دو وضعیت ذهنی کلی را میتوان تصور کرد:
در یک سو، کسانی که روشن و آگاه هستند: برخی از آنها، به واسطهٔ پرورشیافتگی کامل، کاملاً بیرون از این ماجرا ایستادهاند و میتوانند کمک کنند تا اوضاع سامان گیرد. اما برخی دیگر در میان جریان قرار دارند و میتوانند تعادل، بینش درست و حال خوب خود را حفظ کنند اما تلاش برای نجات دیگران، منجر به غرق شدن خودشان میشود.
در سوی دیگر، کسانی که نیاز به پرورش ذهن خود دارند: عدهای در ابتدای مسیر هستند و نه تنها نباید اقدام کنند، که حتی پذیرش کمک دیگران نیز برایشان زود است و باید به تنهایی به پرورش ذهن خود ادامه دهند تا ظرفیت لازم برای دریافت کمک و آگاهی را پیدا کنند. برخی دیگر باید بر خود مسلط باشند و صبورانه، از هر اقدامی بپرهیزند. و دستهای به اندازهی کافی پرورش یافتهاند که انسانی آگاه را در دسترس دارند و باید از او کمک بخواهند.
در این حالت، تمرینهایی چون یاد خدا، ارتباط قلبی با انسان کامل، ذهنآگاهی، مراقبه یا نماز، به آرام کردن این ذهنِ پُرتلاطم و مهآلوده کمک میکنند و فرد را در مسیر پرورش ذهن و دستیابی به آگاهی پیش میبرند.