شش خطی 24
بازگشتن و آغازی تازه (Fu)

واژه‌شناسی و مفهوم کلیدی:

«فو» فرآیند بازگشتن را توضیح می‌دهد؛ بازگشتی که پس از پیمودن یک چرخه‌ی کامل رخ می‌دهد و ذاتاً با یک شروع تازه همراه است. بنابراین می‌توان گفت «فو» به معنی «بازگشتن و شروعی تازه» است.
ایده‌نگار «فو» از دو بخش تشکیل شده است. در سمت چپ، سه ردپا را نشان می‌دهد که در حال دور شدن هستند.
در سمت راست، خود ایده‌نگار «فو» قرار دارد که هم تلفظ و هم معنای واژه را ارائه می‌دهد: در پایین این بخش، سه ردپا دیده می‌شود که در حال بازگشت هستند. این ایده‌نگار متعلق به گذشته‌ای دور است. در بالای آن، دو دایرهٔ بیضی‌شکل وجود دارند که نمایانگر دو خورشید یا دو عنصر روشنایی (ینگ) هستند. خورشید بالایی، ینگی را نشان می‌دهد که در حال پوست‌اندازی است (همان ینگ ششم در شش‌خطی ۲۳). خورشید پایینی، ینگ در حال بازگشت را مجسم می‌کند که در این شش‌خطی از درون زمین طلوع می‌کند. خط افقی در بالاترین نقطه، نمایانگر عدد یک است؛ یک ینگ به پایین بازگشته و شروعی تازه را رقم می‌زند.
بنابراین، تصویر کلی و مفهوم کلیدی فرآیند پایان پوست‌اندازی و چرخه‌ی گذشته، بازگشت به مرحلهٔ آغازین، و شروعی تازه را نشان می‌دهد. البته این شروع تازه، چیزی مانند شش‌خطی سوم نیست که تولدی کاملاً تازه را نشان دهد و البته، یک چرخه‌ی تکراری هم نیست؛ شروع دوباره‌ی مسیری پیموده شده، با تجربه‌ی بیشتر و بینشی بهتر است.

ساختارشناسی: تندر در پایین، زمین در بالا

در این شش‌خطی، تندر در زیر زمین قرار دارد. تندر نمایانگر طلوع و آغاز بهار است، در حالی که زمین نشان‌دهندهٔ سکون، تاریکی و سرمای زمستان است. از این رو، تندر درون زمین، جنبش بذرهای نهفته، و آغاز جنبش بذرها درون زمین و در دل تاریکی و سرماست که حرکت به سمت بهار را نوید می‌دهد. این فرآیند در ساختار خطوط نیز آشکار است: روشنایی (ینگ اول) از پایین وارد فضای تاریک شده و در حال رشد است.

در همین راستا، کل این شش‌خطی شبیه به تندری بزرگ در مرحلهٔ آغازین و جنینیِ خود است. برای مقایسه، هنگامی که دو خط ینگ در پایین و چهار خط یین در بالا باشند (شش‌خطی ۱۹)، یک تندر کامل شکل می‌گیرد. اما در اینجا، تنها یک نیروی روشنایی وارد شده که نشان‌دهندهٔ مرحلهٔ نخست و آغازینِ شکل‌گیری تندر است. بنابراین، ما در آستانهٔ این شروع تازه هستیم و تحولی ژرف ولی ناپیدا، در حال شروع شدن است.

ویژگی‌های روانی-عملکردی:

بازگشتن و شروع تازه، همواره با بینش‌های تازه، ایده‌های نو و نگرش‌های جدید همراه است که امکان گام نهادن در مسیری تازه—یا پیمودن راه‌های گذشته با نگرشی بهتر—را فراهم می‌آورد.
اما جایگاه زمین در بالا نشان می‌دهد که این بذر نوپا، هنوز در اعماق ذهن است و برای شکفتن در جهان بیرون، به پرورش و زمان نیاز دارد.
در این مرحله از شروعی تازه، فرد به آغاز بازگشته ولی همچون زمین، آرام و پذیرا است. هوشیاری او درگیر چالش‌های مسیر، چه کنم‌ها و آشفتگی‌های گوناگون نمی‌شود و در آرامش به سر می‌برد. اما در عین حال، آن بذر تازه در ژرفای جان او در حال قوت گرفتن و رشد کردن است و همین آرامش و سکون، به پرورش بهتر آن کمک می‌کند.
این، قدم اول در چرخه‌ی پیش رو است که می‌تواند به هر سمتی باشد. هنگامی که زمان مناسب فرارسد، این نیروی فعال درونی به اندازهٔ کافی رشد کرده و فرد را به حرکت وامی‌دارد.
این بازگشت به آغاز می‌تواند حالت‌هایی گوناگونی به خود بگیرد. فردی ممکن است خیلی زود متوجه اشتباه بودن مسیر شود و به آغاز بازگردد؛ دیگری ممکن است بارها و بارها مسیری تازه برگزیند و بار دیگر به آغاز بازگردد تا سرانجام مسیر مناسب خود را بیابد؛ دیگری ممکن است بسیار دور شده باشد ولی پس از تأمل عمیق، به روشنایی دست یابد و بازگردد؛ اما کسی که سرسخت و مغرور باشد، فرصت بازگشتن را از دست می‌دهد.

سیر معنایی و جایگاه زمانی:

پس از فروپاشی و پوست‌انداختن در ۲۳، هسته‌ی روشنایی باقی می‌ماند. این هسته به درون زمین می‌رود و آغازی تازه را رقم می‌زند.