شش خطی 16
شادی، سرمستی، جذبه‌ی شهودی (Yü)

ریشه‌شناسی و مفهوم کلیدی:

«یو» در اصل به معنای «سرمستی، سرخوشی و شیدایی (Delight)» بوده و امروزه به معنای «آرامش» و «شادی» است.
ایده‌نگار این شش‌خطی تصویری بسیار قدیمی‌ از یک «فیل» و «دادن و گرفتن»:در سمت چپ، دو دست دیده می‌شود که یک خط عمودی به نشانه‌ی بازو در پایین آن کشیده شده است. بین این دو دست، یک شیء کوچک قرار دارد و تصویر چیزی دادن را ایجاد می‌کند؛ این ایده‌نگار به معنای «بخشیدن و چیزی دادن» است.
در سمت راست، ایده‌نگار یک فیل است که بر روی دو پای عقبی خود ایستاده و دمش به زمین رسیده است. دو پای جلویی آن بالا آمده و در هوا نگه داشته شده‌ است. سر فیل به سمت جلو است و خرطوم بلندش بالای سرش پیچ خورده است. در گذشته، فیل‌هایی در جنوب چین وجود داشتند، هرچند امروزه در آن منطقه دیگر یافت نمی‌شوند. در جنوب چین، فیل‌ها برای کمک به کارگران در حمل بارهای سنگین آموزش می‌دیدند، اما در شمال، برای شاد و مسرور کردن مردم تربیت می‌شدند. مردم نوعی رقص به نام رقص فیل اجرا می‌کردند که «شاه وو» فرزند «شاه ون» به آن علاقه داشت.
دو بخش این ایده‌نگار و معنای واژهٔ «یو» در کنار هم سرمستی، شادی یا شور و شعفی را نشان می‌دهد که با دیگران به اشتراک گذاشته می‌شود.

ساختارشناسی: تندر (رعد) در بالا، زمین در پایین

تندر نماد طلوع آگاهی، تشخیص شهودی یا کنشی ناگهانی و قدرتمند است که هماهنگ با زمان رخ می‌دهد. زمین نماد پذیرش، گشودگی، حمایت و اطاعت است. ترکیب این دو، تصویری است از تندری که با غرش از دل زمین بیرون می‌آید و فضا را پر می‌کند.
این نماد طبیعی، جوشش ناگهانی شهود و اشتیاقی را نشان می‌دهد که از ذهنی پاک و خالی سر بر آورده و قدرتمندانه، فضای هوشیاری و عملکرد فرد را پر می‌کند. به این ترتیب فرد موسیقی جهان را در قلب خود درک کرده و می‌تواند با آن همنوا شود.

ویژگی‌های روانی-عملکردی:

فرد در این وضعیت، درونی ساکت، خالی و پذیرا دارد. او می‌تواند الهام، شهود، انرژی یا آگاهی تازه‌ای را در ذهن و قلبش ببیند و هماهنگ با آن عمل کند. درون فرد نسبت به این آگاهی دریافتی مخالفت و مقاومتی ندارد و او ــ‌ مانند «فرمانده‌ای» قدرتمند و پرشور که لشکری گوش به فرمان دارد ــ تمام قوای خود را «بسیج» کرده و پیش می‌راند. از این رو به کارگیری فرمانده و بسیج ارتش سودمند است.
در این وضعیت، خویشتن‌داری و حفظ تعادل بسیار مهم است؛ زیرا این شور و شوق در بسیاری از موارد منشأ درونی ندارد (همه‌ی خطوط به جز چهار-قلب) و فرد مجذوب شادی و لذتی در بیرون شده است. اگر فرد بتواند بر خود مسلط بماند و تعادلش را از دست ندهد، می‌تواند درستکار بماند و دچار بداقبالی نشود. اما کسانی که ضعیف و نامتعادل هستند، مجذوب این شادی شده و آسیب می‌بینند. با اینحال اگر فرد به سرعت متوجه اشتباه خود شود و به مسیر درست بازگردد، سرزنشی بر او نخواهد بود.
اما اگر فرد این نیرو را در قلب خود دریافت می‌کند و منشأ بیرونی ندارد، نباید به توانمندی خود شک کند، زیرا می‌تواند همچون فرمانده‌ای سلحشور همه چیز را به گرد خود جمع کرده و پیش رود. چنین فرآیندی رشد و پیشرفت قابل توجهی به ارمغان آورد.