شش خطی 10
قدم‌برداشتن، محقق شدن (لو Lü)

ریشه‌شناسی و مفهوم کلیدی:

واژه‌ی «لو Lü» در اصل به معنای «یک جفت کفش» بوده که به تدریج به «قدم برداشتن»، «انجام دادن وظایف» و سرانجام «محقق کردن تعهدات» گسترش یافته است. ایده‌نگار «لو» تصویر پیچیده‌‌ی گام برداشتن فردی است که کفش به پا دارد. در همین راستا، در زبان چینی، عبارت «لو شینگ Lü Xing» ــ «لو» (کفش) و «شینگ» (قدم برداشتن) ــ به معنای «تحقق بخشیدن Fulfillment» است. از این رو، مفهوم کلیدی این وضعیت، حرکت آگاهانه و قاطع فردی است که با وجود خطرات و ترس‌ها، برای تحقق بخشیدن به اهداف و تعهدات خود گام بر می‌دارد و پیش می‌رود."قدم برداشتن بر دم ببر بدون گزیده شدن"  از این رو است که خطر جزیی جدایی‌ناپذیر از این وضعیت است و «نتیجه به هیچ‌وجه قطعی نیست».

ساختارشناسی: آسمان (☰) در بالا و دریاچه (☱) در پایین

تصویر کلی، بازتاب آسمان در اقیانوس است. این ساختار نماد هماهنگی کامل میان آگاهی و پذیرش، قدرت و آرامش، محکمی و نرمی، یا گوهر ذات و دریای جان است:

دریاچه در پایین: نماد خودبسندگی، تعادل، شادی و حال خوب عمیق و ناوابسته‌ای است که امکان تنها گام برداشتن، فداکاری و بی‌توجهی به نتیجه را به فرد می‌دهد.
آسمان در بالا: نمایانگر هوشیاری روشن و استوار، عملکرد مطمئن و بی‌تردید، و جهت‌گیری عاقلانه‌ی فرد است.

نکتهٔ کلیدی این است که رفتار او هرگز شتابزده، گستاخانه یا نامناسب نیست، چرا که از احساس کمبود یا ترس سرچشمه نمی‌گیرد.

ویژگی‌های روانی-عملکردی:

فرد در عین برخورداری از قدرت و شجاعت، از درون احساس شادی و بی‌نیازی می‌کند. او با آگاهی از خطر، به روشنی می‌بیند اکنون زمان قدم برداشتن است. او واهمه‌ای از شکست، تنهایی یا حتی مرگ‌ ندارد و قاطعانه به پیش می‌رود.
قدم‌برداشتن در این مرحله، همانند لحظه‌ای است که نوازنده‌ای برای نخستین اجرا پا بر صحنه می‌گذارد و با «ببر» ترس‌های ذهنی خود روبرو می‌شود.

در ابتدای مسیر، فرد به تنهایی وارد مسیر می‌شود؛ او در طول مسیر می‌تواند بی‌نیاز، تنها و گمنام بماند و نگران از دست دادن چیزی نباشد.
اما همچنان ممکن است ضعف، عدم تعادل، و تلاش برای قدرتمند جلوه کردن باعث بداقبالی و دشواری فرد شود.
اما وقتی درس‌های لازم را گرفت و توانست قدرت و انعطاف را به درستی تلفیق کند، با وجود عدم قطعیت و ترس، قدرتمندانه گام لازم را بر می‌دارد. پس از برداشتن گام نهایی، فرد می‌تواند مسیر پیموده شده را ببیند و نکات مثبت و منفی آن را پالایش کند.
باید توجه داشت که اصل و اساس تمام ترس‌ها در این مرحله «عدم قطعیت و ناشناخته بودن این تجربه» است که باید عاقلانه به آغوش کشیده شود.
خُنک آن قماربازی که بباخت آ‌ن چه بودش / بِنَماند هیچَش اِلّا، هوس قمار دیگر. مولوی